5 Nisan 2016 Salı

YOLDAN ÇIKMAK


Düz bir yaşam gibi , dümdüz giden yolları da sevmem. Hem bu yollar tehlikelidir de.
Halbuki kıvrımlı yollar , ana yoldan ayrılıp yeni güzergahlara yönelen yollar ne güzeldir. Önce dikkatli olduğun için tehlikesi azdır. Sonra her kıvrımın arkasında yepyeni güzellikler , sürprizler saklıdır. O güne değin yaşamadığın güzellikleri yaşarsın bu yollarda. Anlayacağınız arada “yoldan çıkmak” yararlıdır.
 Bu gün gene yoldan çıktım. İnegöl`e giderken zaten genellikle eski yolu, Çimento fabrikası , Aksu , Kazancı üzerinden giden yolu tercih ederim. Hem doğanın güzelliği , hem yıllar önce su kaynatan otobüslerle yaptığım yolculukları anımsayıp gülümsemek , hem de Kazancı`da Muhtarın yerinde bir şeyler atıştırmak bu yolu seçmemin nedenlerinden. Ayrıca Aksu Köyü Kadınları Dayanışma Derneğinden alış – veriş yapıp onlara destek olmayı de seviyorum. Ancak her geçişimde Aksu Köyünden sağa sapan Lütfiye Köyü yolu dikkatimi çeker , bakar geçerim.
Bu gün sapağa gelince direksiyonu sağa kırdım. Amanın ne iyi etmişim. Adeta Uludağ`a tırmanıyorsun. Çiçek yüklü bahçelerin arasından geçip taptaze yeşile dönmüş ormanla kucaklaşmak. Beyaz gelinlikler giymiş kiraz ağaçlarına bakarken Uludağ zirvesindeki karlarla göz  göze gelmek… Yol kenarlarında açmış sarı , eflatun kır çiçeklerine gülümsemek.
Lütfiye Köyü sakinleri tarafından terk edilmemiş , hayat dolu , bakımlı evleriyle çok hoşuma gitti. Sırtını Uludağ`a dayamış , adeta bahçeler içinde bir cennet. Az ilerisinde Şevketiye köyü. Sonra meşe ormanları ve ağaç diplerinde sarı , mor çiçek öbekleri ki bir türü parkları süslüyor.
Tertemiz hava ve  o güzel görüntülerle  bayram eden gözlerimiz , burnumuz mutlu. Eeee , biz de güzel bir yemeği hak ettik. Muhtarın yerinde , ağaçların , şırıl şırıl akan suların arasında yemeğimizi yerken düşündüm. İnsan sık sık yoldan çıkmalı. Yolların , yaşamın monotonluğundan kurtulmalı. Görün  o zaman ne güzel sürprizler bekliyor sizi…
           05  Nisan 2016   19 05